|
Hier vind je nieuws item 1 t/m 10 van 239 gevonden nieuws items.
|
beeldverslag
Lotte Geeven, winnaar Illy prijs 2010. Vertegenwoordigd door Mart House Gallery Amsterdam
Rotterdam | De tweede dag van Art Rotterdam, donderdag 4 februari, was uitgeroepen tot Kunstbeeld-dag. Roos van Put opende de dag en Kunstbeeld auteur Rob Perree verzorgde de rondleidingen over de beurs voor Kunstbeeldlezers.
Bekijk hier het beeldverslag: Kunst op Art Rotterdam.
|
|
|
beeldverslag
Choi Soowan bij Canvas
Rotterdam | Gisteren opende de Art Rotterdam. Kunstbeeld is mediapartner van deze beurs en maakte op de opening foto's van het publiek. Morgen in het beeldverslag: Kunst op Art Rotterdam.
Een eerste impressie. Art Rotterdam, 4 t/m 7 feb. 2010.
|
|
|
Roos van der Lint
Annelies Strba, icons, 2009
Roos van der Lint | In het gebied rond de Berlijnse Auguststraße, op loopafstand van de populaire Hackischermarkt, blíjft de kunst maar komen. Toonaangevende galeries, kunstenaarsinitiatieven en cultuurhuizen presenteren hier internationale hedendaagse kunst, zowel vernieuwend als reeds gevestigd. Enkele hoogtepunten in dit beeldverslag.
Lees meer en bekijk het beeldverslag...
|
|
|
Fotografie
Rob Perrée
Rob Perrée | ZWIJGEN
Als columnist van een kunstblad reageer ik op de actualiteit.
Op de kunst in de actualiteit.
Op mijn persoonlijke betrokkenheid daarbij.
Lees meer...
|
|
|
weblog op woensdag: Anna van Leeuwen
Fondacíon Miró, Barcelona
Anna van Leeuwen | In Fundacíon Miró wordt een schoolklas rondgeleid. De juf is on-Hollands streng, de kinderen dragen naambordjes. In de hoge zalen van het museum schallen hun stemmen door de ruimte. Het is heerlijk om naar een taal te luisteren die je niet makkelijk verstaat, de kakafonie van kinderstemmen klinkt als een klaterend lichte waterval, ik kan het niet verstaan als ze schelden of pesten.
Tussen zaal 12 en 14 leidt een witte trap naar beneden naar zaal 13, waar de hedendaagse kunst exposities te zien zijn. Espaie 13 is een duistere kelder, die zich goed leent voor video-installaties of andere praktijken die liever weinig daglicht krijgen. Van oktober 2009 tot september 2010 staat deze ruimte in het teken van Explicit Silence.
Lees meer...
|
|
|
Architectuur
-
Video
weblog op woensdag: Anna van Leeuwen
In het Centre de Cultura Contemporània de Barcelona
Anna van Leeuwen | Het duurt altijd even voordat ik me kan oriënteren in een vreemde stad. En een volgend bezoek aan een stad waarin je vertrouwd bent geraakt is meestal toch een beetje verhuizen, als je - zoals ik - iedere keer een ander hotel kiest. Dit keer is mijn hotel in Barcelona op loopafstand van het Centre de Cultura Contemporània de Barcelona (CCCB) en het Museu d'Art Contemporani de Barcelona (MACBA).
In het CCCB wilde ik de expositie Cerdà i la Barcelona del Futur - Realitat versus Projecte bekijken. Vooral die ondertitel sprak me aan, realiteit versus planning is zo in het hectische begin van een nieuw jaar best actueel. Binnen in het CCCB waande ik me alvast in de toekomst. Het gebouw is megalomaan groot en strak én bijzonder leeg: het geluid van mijn eigen hakken echo-de me van alle kanten tegemoet.
Lees meer...
|
|
|
Conceptuele kunst
-
Cross Overs
-
Multidisciplinair
-
Schilderkunst
-
Tekeningen
-
Video
weblog op maandag: Roos van Put
.JPG)
Louise Bourgeois, I have been to hell and back... 1996
Roos van Put | In mijn kunstcollectie, die bescheiden van omvang is, bevindt zich een geborduurde zakdoek van Louise Bourgeois. Erop is te lezen: 'I have been to hell and back and let me tell you it was wonderful’. Toen ik dit werk zag, was ik meteen geraakt. Er doemden allerlei excentrieke taferelen op van die ‘hell’ die ‘wonderful’ was.
Ik heb ook een tweeluik van Marijn van Kreij. Op het ene schilderij staat: 'The first time ever I saw your face the sun rose in your eyes'. Op de tweede staat: ‘The last time ever I saw your face you were talking shit about a pretty sunset’. Ik schoot direct in de lach toen ik deze zinnen las, vond er een samenballing in van het verloop van een liefdesrelatie.
Lees meer...
|
|
|
Architectuur
-
Installaties
-
Multidisciplinair
Roos van der Lint
Cecil Balmond, H-edge, 2009
Roos van der Lint | Het Carnegie Museum of Art in Pittsburgh (VS) is vooral bekend vanwege zijn International tentoonstelling, die eens in de drie jaar de wereldwijde aandacht trekt. Helaas is de laatste International met thema ‘Are we alone in the universe?’ net geweest (2008-2009), maar er zijn nog wat restanten in de permanente collectie te vinden. Zo staat een werk van Mark Manders (1968), de Nederlandse bijdrage aan de ‘International’, prominent in het midden van de hedendaagse kunstgaleries opgesteld. Het is Several Drawings on Top of Each Other (2001).
Lees meer en bekijk het beeldverslag...
|
|
|
Multidisciplinair
-
Nieuwe media
-
Video
weblog op woensdag: Anna van Leeuwen
Donald Rodney, Psalms, 1998 (bij Marlene Dumas, Het Hooghuys, 1990-1991)
Anna van Leeuwen | Door de Beurs van Berlage rijdt een rolstoel. Bij een reeks schilderijen van Marlene Dumas houdt hij stil, hij gaat ervoor staan, zoals ik er net voor stond. De rolstoel rijdt door de tentoonstelling Niet Normaal als een postume verwijzing naar degene die hij jaren heeft gedragen, kunstenaar Donald Rodney, die zijn rolstoel als zijn vervanging op pad stuurde naar openingen.
We identificeren ons niet alleen met ons lichaam, maar ook met van alles erom heen. Wat aan je lichaam groeit en wat we er zelf aan plakken: make-up, sieraden, je bril en misschien je prothesen, implantaten. Ik schrok van de installatie Van Wieg tot Graf. Hierin hadden kunstenaars David Critchly, Suzie Freeman en Liz Lee geïnventariseerd hoeveel medicijnen een gemiddelde man en een gemiddelde vrouw tot zich nemen. Ik schrok niet van de hoeveelheid medicijnen, ik schrok van iets wat naast al die pillen was geplaatst. Daar lagen een kunstgebit, een bril en twee hoorapparaatjes. Wat er nu over is van het hoofd van iemand die is overleden: een gezicht van hulpmiddelen.
Lees meer...
|
|
|
Maartje Folkeringa
Maartje Folkeringa | Ik zit op een veranda. Tequila ligt met haar poten omhoog te slapen. Drinkend van mijn gele tip-top limonade schrijf ik aan mijn laptop. Mijn lichaam is bezweet. Buiten hoor ik geregeld vuurwerk knallen en binnen hoor ik een klarinet, gespeeld door Arjan Kappers. Hij is de vriend van beeldend kunstenaar Lydia Schouten, die haar periode als artist-in-residence bij het Instituto Buena Bista, Curaçao Centre For Contemporary Art, aan het afronden is. Het is 2 Januari.
31 December 2009 kwam ik om drie uur ’s middags aan op Hato. In het vliegtuig zat ik naast een meisje van 23 jaar, die naar Curaçao is geëmigreerd. Zij werkt nu als accountant bij Price Waterhouse Coopers. Van haar kreeg ik tips voor mijn aankomende verblijf van drie maanden. ‘Het is van groot belang dat je naar de Albert Heijn gaat. Het is wel vier keer zo duur als in Nederland, maar je hebt er in elk geval geen last van kakkerlakken. De markt? Nee, bah, daar zoemen de vliegen boven de groenten en de vis.’ Ik moet zeker de feestjes gaan bezoeken die voor en door de Nederlanders zijn georganiseerd. Die schijnen ‘hot’ te zijn. En er is een fantastische kapper. Een Nederlander uiteraard, genaamd John John.
Ik was niet moe toen ik mijn voet aan wal zette. Ik kreeg het gevoel dat ik, met een beetje tropische fantasie, in de trein naar Groningen was gegaan. Mijn taal was met me meegereisd.
Lees meer...
|
|
ADVERTENTIE
|
