Brownie in wind en regen

weblog op maandag: Roos van Put

maandag 21 september 2009
Serpentine Gallery Pavillon 2009, designed by Kazuyo Sejima & Ryue Nishizawa

In Londen bezocht ik de Serpentine Gallery. Daar was een tentoonstelling te zien met nieuwe werken van Jeff Koons. Nu had ik in het najaar van 2008 in Versailles zijn expositie bekeken en in datzelfde jaar zag ik zijn werk in de Neue National Galerie in Berlijn, dus een fikse dosis Koons had ik het laatste jaar al achter mijn kiezen.

Niettemin toog ik naar de Serpentine Gallery, benieuwd naar zijn recente kunst uit 2009. Wat overigens geen teleurstelling opleverde. Vooral de schilderijen met Popeye in de hoofdrol wisten een glimlach op mijn gezicht te toveren. Typisch Koons om zo’n figuur in zijn werk op te nemen. Een mooie metafoor voor de kunstenaar zelf die opnieuw zijn spierballen laat zien?
Lees meer...
Helaas mocht ik geen foto’s nemen in deze galerie en waar ik er doorgaans een sport van maak om dan toch vanaf buik- dan wel heuphoogte illegaal plaatjes te schieten, liet ik het hier echt wel uit mijn hoofd. In elke zaal waren minstens vier tot zes suppoosten aanwezig die elke stap van elke bezoeker nauwlettend in de gaten hielden. Heel vervelend en best intimiderend ook wel. Je durft niet eens je haar achter je oren te doen, laat staan je hand achteloos op je camera te laten rusten met je vinger vlakbij het knopje.

De Serpentine stond ook op mijn ‘to do lijstje’ omdat ik de tijdelijke constructie vóór de galerie wilde zien. Sinds enkele jaren staat daar namelijk gedurende een paar maanden per jaar een paviljoen, specifiek ontworpen voor de locatie, op uitnodiging van de Serpentine Gallery. Enige jaren geleden, tijdens de Frieze Art Fair 2007, zat ik daar in wind en regen in oktober, niettemin beschut, in het paviljoen dat was ontworpen door Olafur Eliasson en Kjetil Thorsen. Andere namen die eveneens de kans kregen een tijdelijk paviljoen te ontwerpen waren onder anderen Rem Koolhaas, Frank Gehry, Alvaro Siza. Dit jaar is het de beurt aan het Japanse duo Kazuyo Sejima en Ryue Nishizawa. Gezamenlijk vormen zij het architectenbureau Sanaa. Het duo is ook het artistieke brein achter het New Museum in New York.


Serpentine Gallery Pavillon 2009, designed by Kazuyo Sejima & Ryue Nishizawa

Wat zij nu hebben neergezet is vanuit esthetisch oogpunt bekeken een ware streling voor het oog. Door het spiegelende oppervlak van de golvende dakdelen op wisselende hoogtes, ontstaat een sprookjesachtige sfeer. Zeker als de zon schijnt. Het paviljoen oogt licht en luchtig, alsof het elk moment kan opstijgen en met bezoekers en al in de wolken verdwijnt.


Serpentine Gallery Pavillon 2009, designed by Kazuyo Sejima & Ryue Nishizawa

Mooi aan het ontwerp is dat je rondom nog steeds zicht hebt op het park, doordat de dakelementen op smalle palen zijn gezet. Bij Olafur Eliasson zat je echt binnen, het bouwsel deed denken aan een theater. Het leek me een waar genot om in het paviljoen van Sanaa na mijn bezoek aan de Koons tentoonstelling even een espresso met brownie te nuttigen. Dat heb ik ook gedaan, alleen regende het toen licht, terwijl het ongelooflijk hard waaide. Ik liet me niet ontmoedigen en nam plaats in het open deel. Dat had ik niet moeten doen. Mijn brownie werd direct met een enorme vaart van tafel geblazen en landde op het plaveisel. Gelukkig nog verpakt in het plastic. Ik ondernam een tweede poging in het deel dat is omgeven door glazen wanden, ik had daar minder last van de wind, maar aangenaam was het allerminst. Bij herfstachtig weer duidelijk een minpuntje aan dit fraaie bouwwerk. Maar die brownie smaakte naar meer.

Roos van Put is hoofdredacteur van Kunstbeeld


Serpentine Gallery Pavillon 2009, designed by Kazuyo Sejima & Ryue Nishizawa