The Museum of Everything
weblog op woensdag: Anna van Leeuwen
woensdag 21 oktober 2009
Installation view courtesy: The Museum of Everything
We volgen de rode bordjes die wijzen naar ‘EVERYTHING’ op de chique Primrose Hill in Londen. Dit is een speurtocht naar het
Museum of Everything, het gloednieuwe museum dat we per se willen zien en waar we zelfs de
Turner Prize tentoonstelling voor hebben laten schieten. Dat komt deels, natuurlijk, door de naam van het museum. En het hielp ook dat er in de Britse kranten stond dat het een "not-to-miss" was.
Dit vrolijke museum toont kunst gemaakt buiten het domein van de kunsten. Of, zoals de initiator
James Brett het verwoordt: “
For these artists there are no studios, no press junkets, no art fairs, no magazine spreads. Instead there are treasure troves of untrained work, discovered under rocks, in basements and attics, its creators often unaware their art would ever see the light of day.” Nu we even zijn ontsnapt aan de drukte van de
Frieze Art Fair, klinkt dat als muziek in onze oren.
Lees meer...Het museum blijft een speurtocht: rode pijlen wijzen ons de weg door de smalle gangetjes. Op de deuren waar we niet in mogen staat ‘NOTHING’. Als leidraad wordt het werk van iedere outsider-kunstenaar op een besproken door een of meerdere insiders, een kunstenaar, curator of muzikant. Er worden maar weinig woorden vuilgemaakt aan de biografische informatie van deze kunstenaars, die in vele gevallen tragisch en eenzaam is, opgesloten in een psychiatrische kliniek. Vaak lijkt het alsof deze kunstwerken zijn gemaakt om de wereld van de maker mooier te maken, of om deze te maken zoals de kunstenaar die liever had gezien.
Zoals in het geval van
Aleksander P Lobanov. Een hele kamer in het museum is gevuld met zijn fantastische tekeningen van wapens. Lobanov werd doofstom geboren in Mologa, een voormalige Russische stad die in 1941 geheel onder water is gezet voor een stuwmeer. In zijn nieuwe woonplaats Jaroslavl verblijft Lobanov in een ziekenhuis, waar hij begint te tekenen. Hij ontwikkelt een voorliefde voor tekeningen van prachtige geweren en portretteert zichzelf als een stoere soldaat. Volgens de begeleidende tekst is deze fantasie aangewakkerd door de soldaten in Mologa, die de jongen voor de grap een keer een geweer aanboden.

Aleksander P. Lobanov,
Untitled, Courtesy: The Museum of Everything
Opvallend veel van deze kunstenaars maken zorgvuldige werken vol met systemen.
George Wideners schilderingen staan vol data, getallen en tekst. Zijn systemen laten zich soms zelfs lezen. In zijn werk
Friday Disasters heeft hij een lijst gemaakt van 30 rampen die zijn gebeurd op een vrijdag, van vrijdag de 1e (februari 1991, een vliegtuigongeluk in Californië, 32 doden), tot en met vrijdag de 30e (april 1954, een vliegtuigramp in India, 5 doden). De bezwerende conclusie van Widener staat ook op het doek: “
Disaster can come to anyone at anytime. He does not care if you are rich and great or poor and hungry. Do your best because he may come by at dinnertime!” Zijn
Ship of Man toont een mysterieuze inventarisatie van 10.000 jaren.
George Widener,
10,000 years, 2009
Via een van de zaalteksten krijg ik een idee waarom deze gegevens, deze ordeningen ons zo kunnen boeien. Kunstenaar
Paul Noble bespreekt het werk van
Anna Zemankova, die gedetaileerde fantasietekeningen maakt van bloemen en planten. Noble vat prachtig samen hoe de wereld om ons heen is: “
There is no purpose, only pattern.”
Anna Zemankova,
Untitled, courtesy: The Museum of Everything
Alle tekeningen, schilderijen, werelden en figuren van dit museum hebben ons op een prettige manier duizelig gemaakt. We kunnen bijkomen in het museumcafé waar twee grijze dames thee schenken. Het is moeilijk dit liefdevolle samengestelde
Museum of Everything te verlaten, alsof ook de uitgang naar ‘NOTHING’ leidt. Buiten duiken we opnieuw verfrist drukte van de stad in, blij dat we dit museum niet hebben gemist.
Anna van Leeuwen schrijft over kunst en is webredacteur van www.kunstbeeld.nlZie
www.musevery.com voor meer informatie over het
Museum of Everything.