Bericht uit Curaçao [1]: Integreren in een wespennest

gastblog Maartje Folkeringa

maandag 4 januari 2010
Beeldend kunstenaar Maartje Folkeringa verblijft drie maanden in het Instituto Buena Bista – Curaçao Center for Contemporary Art (IBB). Zij doet verslag in haar gastblog op www.kunstbeeld.nl.

Maartje Folkeringa | Ik zit op een veranda. Tequila ligt met haar poten omhoog te slapen. Drinkend van mijn gele tip-top limonade schrijf ik aan mijn laptop. Mijn lichaam is bezweet. Buiten hoor ik geregeld vuurwerk knallen en binnen hoor ik een klarinet, gespeeld door Arjan Kappers. Hij is de vriend van beeldend kunstenaar Lydia Schouten, die haar periode als artist-in-residence bij het Instituto Buena Bista, Curaçao Centre For Contemporary Art, aan het afronden is. Het is 2 Januari.

31 December 2009 kwam ik om drie uur ’s middags aan op Hato. In het vliegtuig zat ik naast een meisje van 23 jaar, die naar Curaçao is geëmigreerd. Zij werkt nu als accountant bij Price Waterhouse Coopers. Van haar kreeg ik tips voor mijn aankomende verblijf van drie maanden. ‘Het is van groot belang dat je naar de Albert Heijn gaat. Het is wel vier keer zo duur als in Nederland, maar je hebt er in elk geval geen last van kakkerlakken. De markt? Nee, bah, daar zoemen de vliegen boven de groenten en de vis.’ Ik moet zeker de feestjes gaan bezoeken die voor en door de Nederlanders zijn georganiseerd. Die schijnen ‘hot’ te zijn. En er is een fantastische kapper. Een Nederlander uiteraard, genaamd John John.

Ik was niet moe toen ik mijn voet aan wal zette. Ik kreeg het gevoel dat ik, met een beetje tropische fantasie, in de trein naar Groningen was gegaan. Mijn taal was met me meegereisd.
Lees meer...


Oud en nieuw bij Ford Nassau. Om 12 uur barstte het gruwelijk los. Ongelooflijk, Nederland is er niets bij! Het knalde hier al vanaf kerst en vandaag hoor ik de klappers nog steeds.


1 Januari ging ik, na met oud en nieuw op Ford Nassau gestaan te hebben, boodschappen doen. Alles bleek dicht. Oeps! Na lang rondrijden (in een auto van het IBB) werd de hitte me écht te veel.


In 1985 werd de verlieslijdende Shell raffinaderij bij Willemstad overgenomen door de Nederlandse Antillen die de exploitatie in handen legden van de Venezolaanse staats aardoliemaatschappij (PDVSA). Toen bij Shell op Curaçao het plan zich voordeed om een groot aantal werknemers te ontslaan om ze vervolgens in dienst te nemen door onderaannemers, maar tegen een lager loon, brak er op 30 mei 1969 opstand uit.


Ik ben wat gaan drinken in een café waar, tot mijn grote verbazing, kroketten en frikadellen op de kaart stonden, Nederlandse stagiaires me bedienden en een grote kerstboom stond te pronken. Hierna ben ik gaan zwemmen in een resort. Een strand met kunstmatig aangelegd wit zand, een ondergaande zon, vele palmbomen en nog meer ligstoelen waar mijn landgenoten aan het genieten waren. Natuurlijk kan en zal ik gaan integreren, zoals dat zo mooi heet. Een veelvuldig gebruikt woord in Nederland. Maar tijdens mijn verblijf zal ik zeker de tijd nemen om de niet-integrerende Nederlanders te observeren.

Verder zal ik twee weken lesgeven bij de vooropleiding van het Instituto Buena Bista. Ik ga hen vragen een karakter te beschrijven, te ontwikkelen en te visualiseren in een door hen gekozen medium. Ik ben erg benieuwd wat ze zullen maken.


Dit is de buitenkant van ‘mijn’ atelier in Groot Kwartier. Het atelier is onderdeel van de psychiatrische inrichting Klinika Capriles. Het is een beetje een vervallen plek en ik mag dus alles vies maken. Prachtig! Maandag krijg ik de sleutel. Je ziet Thirzo Martha, één van de oprichters van het IBB, onder de boom staan.


Het atelier waar ik zal werken is een grote loods die onderdeel is van een psychiatrische instelling. Hier zal ik in mijn plastic pak, met 30 graden Celsius, P.U. foam gaan gieten en bewerken. Ik wil een installatie maken waarbij ik me laat inspireren door staatsieportretten. Op het moment is mijn hoofdpersonage een poserende Nederlandse blanke, doch zeer gebruinde vrouw in bikini aan de rand van haar zwembad. Ze is rond de 60, geblondeerd, draagt veel sieraden, heeft verschillende rijk gekleurde badhanddoeken, hoge hakken, tassen en zonneolies. Haar huis in Curaçao, waar ze in de winter woont, staat pal aan zee.

Ik las in de krant dat er op 22 januari 2010 verkiezingen zijn voor de Staten, het Parlement van de Nederlandse Antillen. Daar zal dan, volgens Arjan Schuiling van wereldjournalisten.nl, een Parlement moeten worden gekozen dat bereidwillig meewerkt aan de opheffing van het eigen land. Ik ben net aangekomen en val direct in een wespennest.


Maartje Folkeringa is beeldend kunstenaar
www.maartjefolkeringa.nl



Het volgende bericht uit Curaçao volgt op 16 februari!

Instituto Buena Bista: omvat een internationale projectruimte, een educatief traject en een Artist in Residence programma. Hiervoor is een overeenkomst gesloten met het Fonds voor Beeldende Kunsten, Vormgeving en Bouwkunst, waarbij het Curaçaose instituut een atelierplek is geworden voor in Nederland woonachtige kunstenaars. De initiatiefnemers zijn kunstenaars Tirzo Martha, David Bade en kunsthistoricus Nancy Hoffmann.
institutobuenobista.com

De vooropleiding: studenten die volgens Instituto Bueno Bista talent hebben kunnen na een jaar op deze opleiding gezeten te hebben doorstromen naar de Gerrit Rietveld Academie of een opleiding in de regio.