Tegenlicht: Zwijgen

Rob Perrée

dinsdag 26 januari 2010

Rob Perrée | ZWIJGEN

Als columnist van een kunstblad reageer ik op de actualiteit.
Op de kunst in de actualiteit.
Op mijn persoonlijke betrokkenheid daarbij.

Lees meer...

Gloei ik.
Erger ik me.
Grijpt het me aan.
Maak ik me kwaad.
Of lach ik erom.
Dat is belangrijk.

Die actualiteit is niet moeilijk te vinden.
Die biedt zich aan als een hoer.
Die dringt zich op als een behoeftige minnaar.
Ik hoef maar een vinger te geven.

Soms is die actualiteit te groot.
Ze laat zich niet pakken.
Ze overdondert.
Ze verplettert.
Ze laat mijn emoties uit de bocht vliegen.
Ze laat zich niet met mijn woorden klein krijgen.

Dat was het geval met de ramp op Haïti.
Het eiland dat een ramp nodig had om gezien te worden.

Ik kan er niet aan voorbij,
maar ik kan er evenmin mee uit de voeten.

Op dat soort momenten ben ik jaloers op filmers en fotografen.
Die kunnen het zonder woorden.
Die laten beelden spreken.
Door indrukwekkend te zwijgen weten ze hele verhalen te vertellen.




Ik weet de naam van de fotograaf niet.
Ik weet de naam van de kunstenaar niet.
Ik weet niet welke kunst er getoond werd.

Maar ik weet genoeg.

Deze foto legt me het zwijgen op.

Dat doe ik dan ook.


Rob Perrée




Lees ook:
- Tegenlicht: 400 - november 2009
- Tegenlicht: Het oude kijken - oktober 2009
- Tegenlicht: Mona Lisa - september 2009
- Tegenlicht: Het Rijksmuseum - juli/augustus 2009
- Tegenlicht: Wachtkunst - juni 2009