Bericht uit Curaçao [2]: Broeinest

gastblog Maartje Folkeringa

dinsdag 16 februari 2010
Beeldend kunstenaar Maartje Folkeringa verblijft drie maanden in het Instituto Buena Bista – Curaçao Center for Contemporary Art (IBB). Zij doet verslag in haar gastblog op www.kunstbeeld.nl.

Maartje Folkeringa | Met Faultless sluit ik mijn slaapkamerdeur, met Bern de verandadeur, met Guard de voordeur en met Abus het hek aan de voorkant van het huis. Drie minuten later open ik een hek met Nemef, een volgende met Ivana, de derde met Fearless en uiteindelijk mijn studiodeur met Ivana met een puntje. Ik kan beginnen.

Lees meer...


In 1817 vaardigde vice-admiraal Albert Kikkert een decreet uit dat alle huizen pastelkleuren moesten krijgen. Hij beweerde koppijn te krijgen van de volop in de zon blakerende kalkwitte huizen. Achteraf bleek hij aandelen te hebben in de verffabriek. Sommige façades zijn zorgvuldig beschilderd, andere ogen vervallen. Elk pand heeft één of meerdere ‘beschermende’ en prachtige ornamentele hekken.

Ik werk aan een meer dan levensgrote installatie van hoofdzakelijk PU-schuim, plasticine, groene plastic, blauwe tape en goud- en zilverkleurige glitter. In Nederland draag ik een plastic pak om mezelf te beschermen, in Curaçao is me dit niet één dag gelukt. Het zweet droop met bakken van mijn lichaam.

Mijn dame is, op het moment, tweeënhalve meter lang en wordt vergezeld door een leguaan die fungeert als waakhond. Haar kin is opgeheven, de rechterhand leunt op haar brede heupen. Zij draagt een blauw met gouden bikini, een groen met gouden badmuts en heeft rijk gedecoreerde nagels. Met de rug van haar linkerhand probeert ze de M van McDonald’s, een tatoeage, te maskeren. Aan haar vingers hangt een ketting met een kruisje. De missionarissen hebben goed werk verricht. In mijn – vooral Chinese – buurt vind je twee kerken en op Plaze L.O.V.E. wordt God zelfs in de open lucht geëerd.



Eerste en Derde wereld woont door elkaar. De mensen met geld wonen vooral in resorts. Nederlanders, Curaçaoënaars, Chinezen, Colombianen, Libanezen, Joden, Dominicanen, Portugezen en Indiërs wonen en werken gemengd, maar gemengde vrienden zie je hier vrijwel niet. Aan het Spaanse Water zijn de Nederlandse enclaves, waar vechthonden en ingehuurd securitypersoneel de beveiligde bunkers in de rijke woongetto’s bewaken.* Curaçao is een vreemd en complex eiland. Wanneer je je ergert aan je buren zeg je dit tegen de opzichter van het resort en lach je vriendelijk tegen je buurman. Op straat kijk je toevallig de andere kant op zodra je iemand tegenkomt die je eigenlijk niet wilt zien. De rijken shoppen niet in Otrobanda en als ze dit wél doen verstoppen ze zich zelfs achter een kledingrek wanneer ze ‘een gelijke’ zien. Zeer inspirerend!


Deze snek is één van de weinige zonder tralies. Normaal praat en gluur je door tralies.

Op flatscreens en grote zuilen langs de weg zie je reclames in felle kleuren met perfecte gezinnen. In de bioscoop en op tv worden met heerlijk overdreven stemgeluiden de meest uiteenlopende zaken aangeprezen in het Papiaments, Engels, Spaans en Nederlands. De schoorstenen van de raffinaderij branden dag en nacht en hoewel ze verschrikkelijk zijn voor mens en milieu ogen ze indrukwekkend en stiekem zelfs mooi. Er meren gigantische cruiseschepen aan met surrealistische menstypes die, gewapend met een camera, de toeristische routes afleggen. Tirzo Martha, één van de oprichters van het IBB heeft er een prachtig video werk over gemaakt genaamd Tourism (2009). Zie www.tirzomartha.com/videos


Op de achtergrond van de foto zie je de schoorstenen van de raffinaderij stank en verdoemenis uitblazen.

Naast deze altijd aanwezige inspiratiebronnen, waar ik nog wel drie A4’tjes over zou kunnen volschrijven, ontmoet ik via het Instituto Buena Bista* (internationale) kunstenaars en schrijvers. Na Lydia Schouten (www.lydiaschouten.com) arriveerde Carlos Dzine Rolon (1970) (www.dzinestudio.com), een kunstenaar uit Chicago. Hij heeft, samen met de studenten van het IBB, een werk gemaakt met en over zweefbar-fietsen. Dit zijn fietsen die eerst worden doorgezaagd en daarna met een verlengstuk aan elkaar worden gelast. Onder het achterwiel plaatsen jongeren een stukje metaal of plastic en dan is het hard, heel hard, fietsglijden van een heuvel.


Studenten van het Instituto Buena Bista met een zweefbar-vriend. Meer informatie over de zweefbar-fietsen: http://www.youtube.com/watch?v=s3ni6XExYCs&NR=1

Hierna kwam Nancy Hoffmann, directeur van het IBB, met de buitengewoon vermaarde performance kunstenaar Guillermo Gómez Pena (1955) (www.pochanostra.com) en zijn producent/curator Orlando Britto Jinorio naar het eiland om dit in snel tempo te verkennen. In november zal er een uitgebreide performance happening plaatsvinden, voorafgegaan door vele grensverleggende publieke interventies die nieuwe perspectieven zullen bieden, maar onvermijdelijk verwarring gaan scheppen. Dit alles in samenwerking met lokale kunstenaars en schrijvers waarvan de meesten elkaar, de confrontatie vermijdend, niet kunnen luchten of zien. De happenings zullen inspelen op 10-10-2010, daar het de bedoeling is dat Curaçao een onafhankelijk land binnen het Koninkrijk zal worden, met minder (volgens de één), dan wel meer (volgens de ander) invloed vanuit Nederland. Het broeit hier onafgebroken, zowel letterlijk als figuurlijk. Aan inspiratie geen gebrek.

_____________________________________________________________

* Citaat uit Hans Vaders, Otrobanda, Berichten van de overkant, 2007

* Instituto Buena Bista - Curaçao Center for Contemporary Art, omvat een educatief traject voor jong talent, een artist in residence-programma en een netwerk- en researchprogramma. Voor het Fonds voor beeldende kunsten, vormgeving en bouwkunst, is het IBB een buitenlandatelier in hun programma, waarbij het Curaçaose instituut een atelierplek is geworden voor in Nederland woonachtige kunstenaars. Het buitenlandse programma wordt gesteund door de Mondriaan Stichting en de educatie en sociale interventies door Stichting Doen. De initiatiefnemers zijn kunstenaars Tirzo Martha, David Bade en kunsthistoricus/criticus Nancy Hoffmann. Het IBB zorgt voor kruisbestuivingen tussen kunstenaars onderling, werkt aan het opzetten van een Kunstacademie in Curaçao en organiseert lezingen en happenings.

Met dank aan het Fonds voor beeldende kunsten, vormgeving en bouwkunst.

Maartje Folkeringa is beeldend kunstenaar
www.maartjefolkeringa.nl

Zie ook Bericht uit Curaçao [1]: Integreren in een wespennest

P.S.

Carnaval