Bericht uit Tilburg: Passanten '10 - Pods

Beeldverslag

dinsdag 14 september 2010
Marijn van Kreij, Boodschappen / Messages, 2010
Foto: Peter Cox

Manon Braat | Tot 1 november is in de Tilburgse binnenstad de tentoonstelling 'Passanten ’10 – Pods' te zien. In 2006 initieerde kunstinstelling Fundament 'Passanten': een doorlopende reeks individuele opdrachten voor tijdelijke hedendaagse kunstwerken in de openbare ruimte van Tilburg.

Internationale kunstenaars doen hier tijdelijke ingrepen, die reageren op hun omgeving en bovendien tegenwicht bieden aan heersende opvattingen en ruimtelijke beperkingen. 'Passanten ’10 – Pods' richt zich op jonge kunstenaars die grotendeels opereren op de scheidslijn tussen beeldende kunst en architectuur. Zij hebben zich tijdens hun oriënterende bezoeken gefocust op Koningsplein, Willemsplein en Stadhuisplein, drie aan elkaar grenzende gebieden in het hartje van de stad, waarbij bestaande kunstwerken en andere structuren op die pleinen in de meeste gevallen uitgangspunt vormden voor een interventie.

'Passanten '10 - Pods', t/m 1 november 2010, div. locaties in Tilburg
www.fundamentfoundation.nl

Lees meer en bekijk het beeldverslag...


Franck Bragigand & Simon Artignan, Ephemeral Monument, 2010
Foto: Peter Cox

Ephemeral Monument van Frank Bragigand (FR, 1971) en Simon Artignan (FR, 1968) is gebaseerd op onderzoek van UNESCO dat een relatie tussen het uitsterven van soorten en het verdwijnen van talen aantoont: ondergang van de een leidt vaak tot ondergang van de ander.
Dat wijst erop dat bescherming van dier- en plantsoorten een gunstige invloed heeft op lokale culturen. In de waterpartij staan winkelwagentjes met potten die een lichtgevende gel bevatten en een transparant papier met de namen van verdwenen soorten en talen. In het donker lichten de potten op en zijn de namen leesbaar.


OSA (Office for Subversive Architecture), Sleeping Policeman, 2010
Foto: Peter Cox

Voor 'Passanten ’10 – Pods' maakte het architectencollectief OSA een Sleeping Policeman, Engels voor verkeersdrempel. Normaal gesproken zijn die uiteraard bedoeld voor automobilisten, maar deze ‘drempel’ bevindt zich in een uitsluitend voor voetgangers bestemde passage. Met dit project vestigen ze de aandacht op de onmogelijkheid om de openbare ruimte vrij te gebruiken, er zijn namelijk altijd restricties. Door zelf een obstructie in de doorgang te maken - die overigens dezelfde kleuren heeft als de Britse verkeersdrempels, namelijk geel en zwart - doen zij de mensen in de passage vertragen en creëren ze een gezellig plek waar mensen elkaar kunnen ontmoeten.


OSA (Office for Subversive Architecture), Sleeping Policeman, 2010
Foto: Peter Cox



Alexa Kreissl, falling water, 2010
Foto: Peter Cox

Alexa Kreissl (Duitsland, 1973) heeft locaties in Tilburg vergeleken met plekken elders op de wereld. Ze ontdekte een opmerkelijke gelijkenis tussen de door kunstenaar Joop Beljon ontworpen fontein op het Willemsplein en de bekende villa Fallingwater van Frank Lloyd Wright. Kreissl besloot dat gegeven voor haar ontwerp te gebruiken en maakte een sculptuur die op zo’n manier in Beljons fontein is geplaatst, dat het totaalbeeld van het lijnenspel Wrights huis in gedachten roept. De sculptuur is uitgevoerd in fluorescerend geel metaal en licht ’s nachts op.


The Chapuisat Brothers, Double Pyramid, 2010
Foto: Peter Cox

Ciryl (1976) en Gregory (1972) Chapuisat bouwen complexe installaties die het uiterlijk aannemen van gangenstelsels of geometrische veelvormen. Van de bezoekers wordt een avontuurlijke houding verwacht om de structuren te ontdekken en er - meestal maar moeizaam en met de nodige fysieke inspanning - in binnen te dringen. In Tilburg bouwden The Chapuisat Brothers een dubbele piramidevorm. Om de sculptuur te kunnen betreden moet de bezoeker zich door een klein openingetje omhoogtrekken.


Marijn van Kreij, Boodschappen / Messages, 2010
Foto: Peter Cox

Marijn van Kreij (NL, 1978) eigende zich het volledige Koningsplein in Tilburg toe. Hij heeft de grond getransformeerd tot een typische Van Kreij-tekening, opgeblazen tot 1400 m2. Het werk bestaat uit een trapeziumvorm volgeklad met tekst- en simpele beeldelementen. Van Kreij baseerde zich voor het werk op zijn eigen omzwervingen in Tilburg en putte daarnaast uit zijn reservoir van in de loop der tijd verzamelde teksten. Twee keer per week wordt er op het plein markt gehouden en door al het schrobben en vegen zal Van Kreijs werk uiteindelijk langzaam maar zeker vanzelf weer verdwijnen.