Critic's Picks: Manon Braat

woensdag 14 december 2011
Luis Camnitzer, 'The Discovery of Geometry' 1978. Silver gelatin photograph, 11x14 inch, edition of 5 (1 AP), 3/5. Courtesy Upstream Gallery Amsterdam and Alexander Gray Associates NY

Welke tentoonstelling is niet te missen?
Welk boek of welke (kunst)film mag je niet overslaan?
Lees het online in de Critic's Picks op www.kunstbeeld.nl

De keuze van Manon Braat


1. ‘Mapping the Horizon’
t/m 28 jan. 2012
Upstream Gallery, Van Ostadestraat 294, Amsterdam
www.upstreamgallery.nl

In ‘Mapping the Horizon’ wordt Nederlandse conceptuele kunst van het eerste uur van onder meer Marinus Boezem en Ger van Elk, gecombineerd met recenter conceptueel werk van een jongere generatie, onder wie Marc Bijl en Noor Nuyten. De tentoonstelling is prettig ingericht met voldoende ruimte voor elk werk om goed uit de verf komen. Alle werken verhouden zich op een of andere manier tot het thema van de horizon. Van Luis Camnitzer zijn er verrukkelijk dromerige zwart-wit foto’s te zien. Op één daarvan lijkt een hand een wolk uit de lucht te plukken. Ook de schilderijen, van zowel Frank Ammerlaan als Jeroen Jongeleen, zijn erg goed. Maar het hoogtepunt is toch Della Scultura & La Luce (1985) van Marinus Boezem: een ronde doos die toeschouwers zelf, mèt de bekende witte stofhandschoentjes, mogen openen om daarin een driedimensionale kaart van de Alpen aan te treffen. De binnenkant van de deksel laat een helblauwe sterrenhemel zien.


Guido van der Werve, Nummer dertien, Effugio C, You're always only half a day away, 2011 (HD and framed tekst, duration 12 hours). Courtesy of the artist and Juliette Jongma, Amsterdam

2. Guido van der Werve ‘Emotional Poverty’
t/m 17 dec. 2011
Galerie Juliètte Jongma, Gerard Doustraat 128a, Amsterdam
www.juliettejongma.com

Emotional Poverty (Nummer dertien) van Guido van der Werve (1977) bestaat uit een foto, een diaserie en een video, voorzien van mooie, door hemzelf geschreven begeleidende teksten. De foto maakte Van der Werve van zichzelf, met bevroren baard, op de bijna 7000 meter hoge Argentijnse bergtop Aconcagua. In de diaserie is te zien hoe de kunstenaar vanaf P.S 1 in New York vijftig kilometer rennend aflegt naar het graf van de tijdens zijn leven langdurig door depressies gekwelde componist Sergej Rachmaninov, om daar rustgevende kamillebloemen neer te leggen. Het absolute hoogtepunt van het werk tenslotte is een twaalf uur durende video in real time, opgenomen bij zijn huis in de verlaten bossen van Finland. Om dat huis rent Van der Werve een half etmaal lang rondjes, non-stop, in een zomernacht die nooit echt donker wordt. Het onwaarschijnlijk idylische Hans en Grietje huisje voorziet in de typische Van der Werve romantiek, maar verder is nummer dertien vooral het beklemmende verslag van extreme, dwangmatige fysieke inspanningen die duidelijk iets in dat briljante hoofd moeten bevechten.


Circular Week Ruler, 2011, detail from ‘Rulers and Rhythm Studies 2007 – 2011’ installation from Cevdet Erek’s solo ‘Update’ at AKINCI.Photo by Özgür Atlagan.

3. Cevdet Erek ‘Update’
t/m 23 dec. 2011
Galerie Akinci, Lijnbaansgracht 317, Amsterdam
www.akinci.nl

Update van Cevdet Erek (1974) was eerder dit jaar al te zien op de Biënnale van Istanbul. De tentoonstelling is de weerslag van Ereks Rulers and Rhythm Studies (2007-2011). Met allerhande linialen legt Erek tijdsbelevingen vast, persoonlijke en historische. De linialen zien eruit als de eenvoudige modellen die kinderen op school gebruiken. Op Ereks exemplaren zijn de streepjes en getallen afwezig en bijvoorbeeld vervangen door zwarte en witte blokjes, die dag en nacht aangeven, of door de jaartallen van Turkse staatsgrepen. In Galerie Akinci zijn alle linialen die Erek tot dusver maakte, lineair uitgestald op een vele meters lange, smalle tafel. Het verlopen en ervaren van de tijd wordt door Erek, die tevens muzikant is, ook omgezet in rytmische geluiden. Een geluidsinstallatie maakt dan ook onderdeel uit van de tentoonstelling.