Kunstbeeld
dinsdag 22 mei 2012
Critic's Picks: Machteld Leij
donderdag 16 februari 2012
Matthew Day Jackson, 1945, Burned wood, lead, steel, 251 X 175 X 20 cm, collection gemeentemuseum Den Haag, 2011
Welke tentoonstelling is niet te missen?
Welk boek of welke (kunst)film mag je niet overslaan?
Lees het online in de Critic's Picks op www.kunstbeeld.nl
De keuze van Machteld Leij
Study Collection VI, 2010, Stainless steel, plaster glass, lightboxes, digitally printed X-Rays, plaster hands, Eames leg brace, neon, clay vases, trinitite, scrimshaw, wood, asphalt, t-shirts, resin, Lucite, light with prism, rapid prototype material, Haliotis iris, concrete, brick (243,8 x 579,1 x 30,5 cm), Private Collection, MAMbo – Museo d’Arte Moderna di Bologna, 2011, installation view, Photo © Matteo Monti
1. ‘Matthew Day Jackson - In Search of…’
4 feb. t/m 6 mei 2012
GEM, Stadhouderslaan 43, Den Haag
www.gem-online.nl
Zijn rariteitenkabinetkunst is een combinatie van Amerikaanse geschiedenis, de Tweede Wereldoorlog en vreemdsoortige verhalen, urban legends in combinatie met een voorliefde voor zombies en horrormovies. Klinkt ingewikkeld. Maar het resultaat is prachtig: objecten zoals je die in rariteitenkabinetten aantreft, of in archeologische musea. Day Jacksons werk mengt waar gebeurd met fictie, en heeft het de uitstraling van een betoverende laboratoriumopstelling. De mensfiguur zien we overal, bijvoorbeeld als een zelfportret met bizarre artefacten in een kast, maar ook als ultravergankelijk wezen: een mensvorm, uit voedsel opgetrokken, wordt netjes weggewerkt en opgeschept door een groepje mensen in een versnelde filmopname. Vergankelijkheid en een bijna morbide interesse in de bouwstenen van zo’n lijf komen mooi samen. Op naar het GEM, zou ik zeggen.
Christoph Schlingensief, Animatograph–Iceland Edition. (House of Parliament/House of Obsession) Destroy Thingvellir, 2005, installatie, installatiebeeld, in opdracht van Thyssen-Bornemisza Art Contemporary, foto: Victor Nieuwenhuijs.
2. ‘Christoph Schlingensief - Fear at the Core of Things’
5 feb. t/m 29 apr. 2012
BAK, Lange Nieuwstraat 4, Utrecht
www.bak-utrecht.nl
Beeldverslag
De theatermaker en kunstenaar die triomfen vierde met zijn politieke stukken, zaaide verwarring over wat realiteit is, en wat gespeeld. BAK toont een drietal werken van de in 2010 overleden kunstenaar: het spraakmakende project Ausländer raus- bitte liebt Österreich waarbij zogenaamde illegalen in het centrum van Wenen in navolging van het programma Big Brother konden worden weggestemd. Ze kampeerden in een container in het centrum van Wenen. Echt of niet, het hield de gemoederen flink bezig. Naast een documentaire van het project is een van Schlingensiefs vroegste films te zien, de Deutsche Kettingsägenmassaker, een low-budget slashermovie over het samengaan van Oost– en West-Duitsland. Ossies zijn hun leven niet zeker als ze richting het Westen reizen. Tot slot is er een overweldigende installatie, de Animatopgraph vol chaos en duistere IJslandse mythologieën, en vol vreemdelingenhaat. De expositie 'Fear at the core of Things' laat zien dat de angst voor het vreemde diepgeworteld is, en zich onverbiddelijk invreet.
 Koen Hauser.jpg)
Still uit Ich bin der Welt abhanden gekommen © Koen Hauser
3. Koen Hauser - Ich bin der Welt abhanden gekommen
26 jan. t/m 26 feb. 2012
Vlaams Cultuurhuis de Brakke Grond, Nes 45, Amsterdam
www.brakkegrond.nl
Een sereen gezicht is close-up in beeld. Redelijk egale huid. Maar pukkels tinkelen als bij toverslag tevoorschijn, om weer even plotseling te verdwijnen. En wat te denken van die kindernavel. Knipoogde die nu ineens? Koen Hauser exposeert in de Brakke Grond met digitaal gemanipuleerde films van mensen, die op de een of andere manier een lijfelijk ideaalbeeld overdrijven of ondergraven: twee handen grijpen om een eigen middel, om het eens flink in te snoeren. Voor je ogen ontstaat een onmogelijke wespentaille in die toch zo realistisch uitziende buik. Of die ontstekingen dus, die eerder doen denken aan feestelijke versieringen dan aan iets abjects. Pièce de resistance is een film waarin naakte mensen in elkaar zijn gemorfd tot één opgebaarde, maar zo levende veelvormige, immer veranderende mensfiguur: man en vrouw tegelijk, in extase, dan weer in stille rust. Mahlers lied Ich bin der Welt abhanden gekommen verhoogt de dramatiek: er rolt een traan over de wangen van de kunstenaar, die zichzelf meemorfte met zijn modellen. Ja, inderdaad, het is over de top. Maar het ontroert toch maar mooi.
Gerelateerd nieuws
