Kunstbeeld
dinsdag 22 mei 2012
Lisa Jeannin en Rolf Schuurmans @ 1646
Recensie
donderdag 16 februari 2012
Lisa Jeannin en Rolf Schuurmans, still uit video 'hokus pokus' (digital video, super 8 film - 10'18''). courtesy de kunstenaars
Machteld Leij | Zachtjes zingend, draait een tovenaar rondjes. Soms is het een man, soms een vrouw. In het witte berkenbos, daar smelt je lijf, zingt dit witgeklede wezen tussen de berken op het scherm.
De film is van Lisa Jeannin (Uppsala, 1972) en Rolf Schuurmans (Oss, 1972). De in blacklight badende berkenbomen woekeren verder op de muren van expositieruimte 1646. De tovenaars lijken een soort nachtelijk ritueel uit te voeren, en spelen met glazen bollen. De bomen hebben er armen. En af en toe komt er een groene fluorescente schildpad voorbij: het is Vilhelm, het huisdier van de kunstenaars, die in meer kunstwerken een rol speelt. Een dergelijke droomwereld heeft al snel iets aantrekkelijks: het spelen, de sprookjesachtigheid werken aanstekelijk.
Af en toe komt er een fluorescerende schildpad voorbij
In Hokus Pokus, ook een film, zien we een animatieskeletje bouwen aan een portal in de vorm van een driedimensionaal pentagram, een magisch symbool. Het daadwerkelijke complexe, geometrische object hangt ook nog in de ruimte. Terwijl de tulpen groeien en weer vergaan en zo de vier seizoenen verbeelden, werkt het grappige figuurtje hard door. Hij sjouwt een generator door het bos. Hij last de onderdelen aan elkaar: kleine wolkjes ijzerdraad verschijnen als rook. Het object is een portal naar andere werelden, die meer op die van ons lijken. Zo stapt er ineens iemand met een hoge hoed uit, zo de gefilmde, niet geanimeerde, bossen in. Het ziet eruit alsof het hier gaat om een houterig gefilmd. geheimzinnig. occult experiment uit de negentiende eeuw.
Het skeletje geeft ons nog wijze woorden mee: waarheid is als een beest dat zijn eigen staart najaagt, je komt er nooit bij. Maar die tovenaars, wat willen die nou toch precies? Ze hebben het zo te zien enorm naar hun zin, ronddartelend tussen verschillende dimensies. Ze zijn als profeten van een ander ritme, van een levenswijze die tegenwicht biedt aan een jachtig consumentenbestaan. Jeannin en Schuurmans brengen dat mooi in beeld, met goed gebruik van verschillende technieken.
Ze vergroten niets gruwelijk uit, of maken zaken schrijnend onderhuids zoals een Paul McCarthy dat zo geëxalteerd kan doen in zijn performatieve rituelen. Die blijmoedige viering van de natuur maakt het werk een beetje eenzijdig. Alsof je kijkt naar een voorstelling waarin het vooral om de sfeer gaat. Jammer dat de werken je niet eens ouderwets goed aan het denken zetten bijvoorbeeld. Want hun thema is er interessant genoeg voor, dat wel.
***
‘Lisa Jeannin en Rolf Schuurmans - Alpha en Omega’
10 feb. t/m 17 mrt. 2012
1646, Boekhorststraat 125, Den Haag
www.1646.nl
Gerelateerd nieuws
