---

James Hutchison, Err, 2011
Een onbruikbaar skateboard, met erachter een onbruikbare wandelstok, een onbruikbare trompet en een onbruikbare pijp

Anna van Leeuwen | Aan de muur bij de tentoonstelling ‘New Sensations’ van Saatchi hangt in Jeremy Hutchisons installatie een geprinte e-mail.
Afzender: jeremyhutchisonresearch@gmail.com.
De e-mail is kort en betrekkelijk duidelijk:

Dear Sir, Madam
I would like to order one of the products made at your factory. I have special requirements:
- I would like this product to be made with an error
- This error must make it impossible to use the product for its ordinary purpose
- The factory worker must choose what error to make: it is entirely his/her decision
- I will accept whatever the worker chooses to make
I would be very grateful if you would contact me to discuss any practical issues.
Many thanks,

Jeremy Hutchison
London, UK

Niet alleen de eindproducten van deze onderneming spreken tot de verbeelding, de ‘practical issues’ die de fabrieken met Hutchisons te bespreken hebben, zijn erg interessant. De kunstenaar geeft zijn precieze bedoeling niet prijs. Hij documenteerde het project in een aantal stapels met mailwisselingen en foto’s van de fabrieksarbeiders. Bovendien maakte hij het boekje Err, waarin zijn vaak hilarische, maar ook filosofische correspondentie met de fabrieken in lagelonenlanden na te lezen is.

  
Links de mailwisseling met een van de fabrieken, rechts een onbruikbare zonnebril

Gemolesteerde stoel
Hutchison ving in sommige gevallen bot. ‘Note: we are real manufacturer of balls, so we never make errors’, schreef een zelfingenomen producent. In andere gevallen werd Hutchison nauwkeurig op de hoogte gehouden van het proces. Een plastic stoelen fabrikant koos ervoor iemand de stoel te laten molesteren, een taak die de fabrieksarbeider erg gelukkig had gemaakt, volgens de e-mail: ‘He asked me to say “thank you”’, schrijft de contactpersoon. Bovendien voegt ze toe dat het veel moeite kostte de stoel kapot te krijgen, de kwaliteit van het product staat buiten kijf.


Een onbruikbare schep

Onbruikbare kam
Met zijn vreemde verzoek lijkt de kunstenaar iets open te breken, niet alleen bij de stoelenvandaal. Een bedrijf dat aluminiumfolie maakt beschrijft uitgebreid de arbeidsomstandigheden (’s avonds wordt er gedanst, maar vooral door de vrouwen ‘I don’t know why, maybe male is shy to have dance’), een kammenfabriek heeft de onbruikbare kam een naam gegeven, IMPICO (‘it was an amazing experience for everyone involved’) en andere fabrikant vertelt in een chatgesprek wat volgens hem de essentie van de opdracht is: ‘it’s related to errors we all humans make.’

Bekijk ook:
- 15/10/2011 New Sensations & The Future Can Wait (beeldverslag)