---

Hupert Duprat, aquatic caddis fly larvae, with cases incorporating gold, opal, and turquoise, among other materials. Photos Jean-Luc Fournier. Courtesy Art:concept, Paris, and Zero Gallery, Milan

Anna van Leeuwen | Dertien jaar geleden zag ik in het Picasso Museum in Antibes een kunstwerk dat me altijd is bijgebleven. Een kunstenaar had een klein zoetwaterbeestje in een aquarium stukjes goud en kleine edelsteentjes gegeven, waar het diertje een hulsje mee om zijn achterlijf bouwde. Ik zou zweren dat ik er jaren later in de krant iets over heb gelezen. En dat ik dat heb uitgeknipt. En bewaard.

Vanochtend vroeg zat ik dus met een kop koffie over mijn krantenarchief gebogen. Nadat het knipselmapje 'Beeldende Kunst' van voor naar achter was doorzocht, volgde het mapje met de lastige naam 'Leuk (alg.)', daarna 'Beelden' en dan nog als laatste poging het mapje 'Mooi!'. Veel moois, maar niet wat ik zocht.

Mijn vriend bood uitkomst, zelfs als halfwakkere bioloog kon hij me adviseren over deze kwestie. De larve van een kokerjuffer had ik gezien in Antibes, vertelde hij me. Een dier met een week achterlijf, waarvoor het zelf een passende behuizing bouwt.


Hubert Duprat
[via de Latijnse naam voor kokerjuffer, tichoptera, kwam ik alsnog achter de naam van de kunstenaar]

En het prachtige kunstwerk waardoor ik weer aan die kokerjuffer dacht, Recollection van Pierre Huyghe op de Frieze Art Fair, daarin speelde een heremiet de hoofdrol, kon hij uitleggen. Ook de heremiet heeft een week achterlijf en nee, het hoofd van Brancusi hoefde er waarschijnlijk niet op gelijmd te worden.


Pierre Huyge, Recollection, 2011, Frieze Art Project


Pierre Huyge, Recollection, 2011, Frieze Art Project

"We hebben er een in Tanzania gezien, weet je nog?" Oja.

Een Tanzaniaanse heremiet

Heremieten wisselen van behuizing als ze groeien, vertelt mijn vriend.
"Denk je dat de kunstenaar verschillende heremieten in een aquarium had gezet en toen heeft gekeken wie het hoofd zou opzetten?" fantaseer ik.
"De heremieten kunnen er zelfs om hebben gevochten", gaat hij verder. Wauw.


Pierre Huyge, Recollection, 2011, Frieze Art Project

Pierre Huyghe had geen andere heremieten in het aquarium op de Frieze Art Fair gestopt, wel andere kleine beestjes.

Ik beeld ze uit voor mijn vriend, levensecht, al zeg ik het zelf.
Ik steek mijn armen in de lucht en licht toe "en daar zaten oogjes op".
"Oogjes, op zijn armen?"
"Nee, dit is zijn romp! En die beentjes, die had 'ie aan alle kanten. Het waren er vier. Of zes. Misschien wel acht."
"Vier of zes of acht?"
"Dat weet ik niet."
Hier houdt het spelletje hints op.

Feit blijft dat er dankzij de weke achterlijven van bepaalde dieren verdomd mooie kunst te maken is.


De onbekende figuranten in Pierre Huyge, Recollection, 2011, Frieze Art Project