---

Maaike Seegers, Meltware

Roos van Put | Aanstaand weekend ga ik naar Parijs, om de Paris Photo te bezoeken. Een kunstbeurs waar alleen maar fotogaleries aan meedoen. Ik verheug me nu al op dit weekend, Parijs is altijd leuk, zeker in de herfst.

Er is nog een reden waarom ik uitkijk naar dit uitje: Colette. Dit is een warenhuis, klein van formaat, maar met producten die ik bijna allemaal wel zou willen hebben. Helaas is mijn budget niet toereikend. Bij Colette wordt niet alleen mode van grote ontwerpers verkocht, maar ook sieraden van (jonge) kunstenaars, de nieuwste snufjes op multimedia gebied (gouden Blackberries), kunstwerken in oplage (van bijvoorbeeld Murakami), kunstenaarsboeken en prachtig uitgegeven andersoortige publicaties over kunst.

Humoristische inslag
Daarnaast heeft Colette nog een assortiment betaalbare hebbedingetjes zoals broches en pennen, vaak met een licht humoristische inslag. De laatste keer dat ik Colette bezocht, keerde ik huiswaarts met een schriftje. Het heet: Cahier de griboullages pour les adults qui s’ennuient au bureau. Hierin vind je allerhande tekeningen met een opdracht.

 



Werkzaamheden die je kunt uitvoeren als je je verveelt tijdens je werk en die zijn te rubriceren onder (jolige) hersengymnastiek, dan weer nogal tijdrovend van aard zijn. Zoals de pagina met suikerklontjes. Deze bladzijde moet je in duizend stukjes scheuren, vervolgens moet je al die papiertjes uitstrooien over de rug van degene op kantoor die het volgens jou verdient. Ook is er een pagina met cirkeltjes: confetti die je zelf kunt kleuren en knippen. Het schrift leek me een leuk cadeau voor een bekende, die zich vaak een slag in de rondte verveelt op kantoor.

Liefhertje en de Grote Witte Reus
Ik moest aan Colette denken toen ik dit weekend de nieuwe locatie van Liefhertje en de Grote Witte Reus (LhGWR) bezocht. Vlakbij Den Haag Hollands Spoor, een buurt die bepaald niet bekend staat om het hippe gehalte. LhGWR is een galerie, waar nu werk is te zien van Marleen Sleeuwits. Zij fotografeert ruimtes, het lijken kantoorruimtes. In haar foto’s is geen mens te bekennen. Zij laat de kijker de schoonheid van die leegte ervaren, door de manier waarop een ruimte is ingekaderd: ineens ontstaat een onverwacht patroon van lijnen, vormen en kleuren. Prachtige stillevens van dat waar je in het dagelijks leven waarschijnlijk aan voorbij gaat.





Shop
LhGWR is niet alleen een galerie. De locatie heeft ook een shop, waar je design en mode kunt kopen. Er is een speciale ladenkast met kunst in oplage, er is een kast met fotocamera’s – van het (retro?)soort dat ik nog niet kende. Er is een kleine kunstboekafdeling, waar het geld in je portemonnee brandt en in het souterrain is de projectruimte.

  

Ik moest, toen ik afgelopen zaterdag de feestelijke opening van het pand van LhGWR bezocht, denken aan de sfeer in Colette: een genot om te kijken, een feest om te ontdekken wat een divers palet artistieke geesten nu weer heeft bedacht. 

  

  

Ook het openingsfeest was overigens noemenswaardig. Van jong tot oud was aanwezig, met speciaal voor de kinderen een vreugdevuur in de tuin, waar lustig marshmellows werden geroosterd. Het was bedoeld voor de kindjes, maar voor geroosterde marshmellows kan men mij wakker maken. Toen ik naar buiten glipte om tussen de kleintjes ook even een marshmellow voor mezelf te roosteren, werd ik op heterdaad betrapt door vriendin Connie…