---

 

Anna van Leeuwen | Als een speeltuin voor studenten van de Gerrit Rietveld Academie, zo ziet 'UnCut' er dit jaar uit.

In een hoek zitten studenten van de Design afdeling te lego-en, ergens anders in de theaterzaal van De Brakke Grond hangen vijf schommels tegenover elkaar. Een stukje verderop gooien studenten klei tegen de muur. 







Het thema is The Living Object en dat wordt door alle afdelingen op geheel eigen wijze geïnterpreteerd. Zo nodigt de afdeling Architectuur je uit om door een zwarte tunnel te lopen waar je het risico loopt plotseling een houten balk tegen je zij te krijgen, dat durf ik niet. Elders worden onder de naam 'Museum of Temporary Art' performances gehouden. 





Mijn aandacht is echter al sinds het begin van de avond bij een klein charmant schilderijtje dat ik spotte aan de zijmuur van het project Sponge, waar kunstwerken op hardhandige wijze gerecycled worden.










Dit kleine schilderijtje wil ik hebben.
En zoals dat gaat met iets dat je wilt hebben op zaterdagavond, neem ik eerst een biertje en maak wat omtrekkende bewegingen om het schilderijtje heen, een paar keer hebben we oogcontact, en aan het einde van de avond, als de lichten aangaan, probeer ik te ontdekken waar het prachtwerkje is gebleven.
Onvindbaar, helaas.

"Sorry..."

Ik informeer bij de dames en heren van Sponge die hun stand aan het opruimen zijn. Hier en daar ligt een verdwaalde tekening op de grond. Die werken komen uit de kringloopwinkel, legt iemand uit.
"There was a painting, over there.." begin ik. "You can have it!" zegt het meisje. "I can't find it.."
Ik laat de foto zien op mijn camera. Een jongen kijkt over haar schouder mee.
"Je had het meteen moeten zeggen," zegt hij, "dan hadden we het even voor je apart gehouden. Sorry, we hebben het gerecycled." 

Al ging het om een klein kringloopschilderijtje, en geen Living Object, toch voelt het alsof iets waarvan ik al een beetje hield is vermorzeld. Tijd om naar huis te gaan.